Naci Şengün

In our Prophet’s practice of Islam we see that he puts more emphasis on winning people’s hearts than building places for Islam. Inspired from that we wanted to win our children’s hearts by helping them enjoy the mosque while learning about our religion.

It is every child`s dream to have a fish tank, to talk to the fish, and to be responsible from them.

What if the fish tank moves in to the mosque? How would children react to that?

It sounds impossible at first. However such a fish tank was placed in the mosque. It even inspired other mosques to follow suit. Yûsuf Dede Mosque in Scutari has an imam and preacher, Naci Şengün who believes that merry spirit and voices of children should fill in the mosque. Without further ado he took the initiative and developed “Fish Tank in the Mosque Project.”

Fish Tank in the Mall

Naci Şengün’s children would look forward to the weekends, as all family would go to the mall and spend time there together on Sundays. There was this fish tank in the mall which was the children`s favourite. They would watch the fish in the tank for hours without ever getting bored. This repeated for weeks on end. In yet another weekend his children dragged Şengün to the mall as usual and then rushed to the fish tank as they got there without leaving its side for hours. His children’s excitement and love for the fish tank inspired Naci Şengün and before long he started to think “how about we have a fish tank in the mosque.”

Naci Şengün describes from where the idea of a fish tank came to him: “The starting point was my own children. They would want to go to the mall every Sunday and pay all their attention to this one fish tank there. Then I asked them “if a fish tank were in the mosque would you always drag me to go there as well,” to which they replied “yes.”

Upon his children’s wish he started to work on a project with this concept. He says that he follows the example of the Prophet (PBUH), who used to win people’s hearts.. “In our Prophet’s practice of Islam we see that he puts more emphasis on winning people’s hearts than building places for Islam. Inspired from that we wanted to win our children’s hearts by helping them enjoy the mosque while learning about our religion.”

Fish Tank In the Mosque

During the renovation of Yûsuf Dede Mosque in 2009 Naci Şengün, the imam made sure that a giant fish tank was installed in the mosque. In his opinion renovating the walls and replacing the chandeliers made the mosque beautiful but children coming into the mosque would make it a much nicer place and it was only possible if there was something in it for them. Naci Şengün achieved that goal by installing a fish tank full of colourful fish in the mosque thus won the neighbourhood children’s hearts. Hence the mosque became an interesting and exciting place for the young mosque goers.

Children Belong in the Mosque

When neighbourhood children first saw the fish tank in the mosque they got so excited and the news spread through the word of mouth. Soon the mosque was full of children who visited to see the fish tank. The whole air in the mosque changed with the children who would come in alone or with their friends to watch the fish.

Naci Şengün appointed a child to each fish in the tank. They named their fish as they liked; Star, Teeny, Pinkie, Cutie are some of those names… The kids took great care of the fish to which they were appointed to; they would feed it regularly and looked into it if the fish got sick. Naci Şengün believes this scheme improves their sense of responsibility and instils awareness about the environment and love for nature as well as feelings of compassion and caring for others.

The children were happy to have the chance to see dozens of fish in the nearby mosque that they would otherwise not easily get to see. They would watch over their fish and make sure to feed them on time as they have embraced their responsibility. They would drop by the mosque everyday as a result. So Naci Şengün made children come to the mosque not just in the summer vacation but during the school year as well. He advocates that mosques are not for some people of age and maturity but a refuge for people of all ages. The children would come to the mosque after getting back from school and changing into casual wear. The first thing they would do in the mosque was feeding the fish. Then they would join the congregation for daily prayers and attend various Islamic classes after which they would return home.

This project taught the children to love and care for animals. They started to approach the animals on the streets or in their houses with more compassion and care and began to regard them as individuals. Hence the fish turned to a friend for each of them.

Mosque Retains Its Identity

Naci Şengün’s initiative helped the mosque become a part of social fabric of society. Thanks to his project Yûsuf Dede Mosque turned into a place not only for prayers scheduled for certain times but a place where locals stay over after prayers to have conversation or drop by anytime during the day.

Meanwhile children made new friends and began to have one-to-one conversations with the mosque goer uncles thanks to the fish tank. Naci Şengün describes this beautiful evolution as follows: “Thanks to the fish tank the children came in to the mosque. They got to know the mosque and mosque goers and the blessing of prayers.”

Naci Şengün points out that despite social media`s advantages the new generation grows up seeing life through the screens of smart phones and computers and develops apathy to their surroundings as virtual life takes over social life these days. So he tries to pull in youngsters particularly children into the social life instead of virtual life.

Naci Şengün took the first step and succeeded in winning the hearts of children by installing a fish tank in the mosque. As the number of children grew during the prayers the mind-set of the mosque goers began to change too. They have come to realize that a mosque without the voices of children was a cranky place indeed.

Now Yûsuf Dede Mosque is happier and merrier with children who daily come in to the mosque and listen to Naci khodja with their eyes shining bright as they learn compassion, respect and care for each other.

Yûsuf Dede Mosque thus became the most popular place for children in Acıbadem. Those children, who got connected with the mosque through a fish tank in 2009, passed down their responsibility of taking care of the fish to their juniors. However they did not ever grow distant to the mosque with the passing years. On the contrary they have realized the importance of this place of worship and made their bond with the mosque even stronger.

Naci Şengün reports that the first generation of children who used to come in to the mosque for the fish tank in 2009 are now senior high schoolers but their bond with the mosque did not falter. He proudly says that they would take active role in celebrations for Mawleed (the Prophet’s Nativity) at school and carry out their tasks with a deeper understanding.

Naci Şengün won the hearts of children by respectfully listening in to what they have got to say and approaching them with love. Once the intention is purely for Allah the efforts paid off and the mosque earned a place in the children`s hearts, he says.

Garden of Martyrs

Naci Şengün did not only install a fish tank in the mosque for children. He came up with new activities to instil certain sensibilities in them. “What else can I do?” he asked himself and started off to clean the abandoned and pebbled land next to the mosque. He turned it into a pretty garden together with the children and started to grow tomatoes, cucumbers, onions and roquette there.

They named it Garden of Martyrs as they started to arrange it on 18th of March, the anniversary of Gallipoli Battle. The children would give away the vegetables they grow in the garden to the residents in the neighbourhood provided that the recipients recite Fatiha chapter once and Ikhlas chapter three times from the Quran for the souls of the martyrs. While children began communicating more with the neighbours their relationship with the soil grew stronger. The way they looked at their surroundings changed. They have developed a sense of belonging…

Naci Şengün explains the reason as to why they named the garden that they have made with children on 18th March 2014 after the martyrs: “We wanted to make sure that we remember our martyrs not only once a week or once a year but every day of the year. We wanted to make sure that we remember the souls of our fallen ones for this country. The garden was a vessel to create awareness and responsibility in the children and in all of us.”

It all started with an idea and the doors leading to the good opened one after the other… With these ideas Naci Şengün started to walk on this road with confident steps and tried to realize all the good ideas in his mind and heart to teach new things to the children everyday. He did all this by engaging the children with the actual life and let them learn by experience.

 

Naci Şengün

Peygamber Efendimizin İslam’ı tatbikinde mekânların inşasından önce, gönüllerin inşasına değer verdiğini görürüz. Biz de buradan hareketle çocuklarımızın kalplerine girerek onların camide hem eğlenmelerini hem de öğrenmelerini sağlamaya çalıştık.

Her çocuğun hayalidir bir akvaryuma sahip olmak. Balıklarla muhabbet edip onların sorumluluğunu almak.

Peki, bu akvaryum camide olsa çocukların ilgisi nasıl olurdu?

Kulağa biraz imkânsız gibi gelse de böyle bir akvaryum yapıldı ve hatta bu fikir başka camilere de ilham kaynağı oldu. Üsküdar Yûsuf Dede Camii imam hatibi Naci Şengün çocukların sesinin ve neşesinin camide de olması gerektiğini düşündüğünden hiç vakit kaybetmeden harekete geçti ve “camide akvaryum” adıyla çok güzel bir projeye imza attı.

Alışveriş Merkezindeki Akvaryum

Hafta sonları Naci Şengün’ün çocukları için dört gözle beklenen vakitlerdi. Pazar günleri ailece alışveriş merkezine gidip orada vakit geçirmeyi çok severlerdi. Özellikle oradaki bir akvaryum çocukların dikkatlerini çekmişti ve akvaryumun başından saatlerce ayrılmazlardı. Bu durum haftalarca sürdü. Yine bir hafta sonu çocuklar, babalarını çekiştire çekiştire alışveriş merkezine götürdüler ve alışveriş merkezindeki akvaryuma koşup saatlerce balıklara baktılar. Çocukların akvaryuma olan heyecanı ve sevgisi Naci Şengün’e ilham kaynağı oldu ve bir süre sonra “Camide de akvaryum olsa nasıl olur?” diye düşünmeye başladı.

Naci Şengün akvaryum fikrinin çıkış noktasını şu şekilde ifade etmişti: “Bu çalışmanın çıkış noktası kendi çocuklarım olmuştur. Onlar her pazar geldiğinde bir alışveriş merkezine gitmek isterler. Orada bulunan bir akvaryum onların dikkatini çeker. Ben de bu akvaryumdan camide de olsa oraya da böyle beni çekiştirerek gelir misiniz diye sordum onlar da evet evet dediler.”

Çocuklarının bu isteğinin üzerine çalışmalara başladı. Onun gönüller yapan peygamberi örnek aldığını söylemiş “Peygamber Efendimizin İslam’ı tatbikinde mekânların inşasından önce, gönüllerin inşasına değer verdiğini görürüz. Biz de buradan hareketle çocuklarımızın kalplerine girerek onların camide hem eğlenmelerini hem de öğrenmelerini sağlamaya çalıştık.” ifadesini kullanmıştı.

Camide Akvaryum

2009 yılında Yûsuf Dede Camii’nde tadilat çalışmalarına başlanmıştı. Naci Şengün de bu tadilat sırasında devasa bir akvaryumun camiye yerleştirilmesini sağladı. Naci Şengün’e göre camideki duvarların onarılması, avizelerin değişmesi camiyi güzelleştirirdi. Fakat camiyi daha güzel bir hale çocuklar getirebilirdi. Bu da ancak camide onlar için bir alan olduğunda mümkün olacaktı. Naci Şengün bunu başardı ve tüm çocukların hayali olan rengârenk balıklarla dolu akvaryumu camiye yaptırıp onların kalplerine dokundu. Böylece camiyi çocukların ilgisini çekebilecek bir mekân haline getirdi.

Çocuklar En Çok Camiye Yakışır

Çocuklar camideki akvaryumu gördüklerinde çok sevinmiş ve camide akvaryum olduğu kulaktan kulağa yayılmıştı. Kısa bir süre sonra akvaryumu görmeye gelen çocuklarla cami dolup taştı. Çocuklar sayesinde cami gün geçtikçe renklenmişti ve çocukların kimi tek başına, kimi arkadaşıyla balıkları görmek için camiye gitmişti.

Naci Şengün akvaryumu görmeye gelen çocukların her birine bir balık emanet etti. Çocukların her biri kendi balığına isim koydu. Yıldız, Boncuk, Pembe, Şirin… Balıklara konulan isimlerden sadece birkaçı. Çocuklar, sahibi oldukları balığın yemlenmesinden hastalanmasına kadar her ihtiyacıyla ilgilendi. Naci Şengün’e göre bu durum onların sorumluluk duygusunu geliştiriyor ve doğa bilinci ve sevgisini, merhamet ve koruma hissini küçük yaşlarda kazanmış oluyorlar.

Çocuklar, normalde bir arada göremeyecekleri onlarca balığı evlerinin hemen yanındaki camide görmekten memnun ve mutlu olmuştu. Balıklarıyla bir görev bilinciyle ilgilenip yem saatlerini aksatmamaya çalışmış ve onları sahiplenmişlerdi. Bu sebeple de her gün camiye uğruyorlardı. Naci Şengün bu sayede çocukları sadece yaz tatillerinde değil okul zamanlarında da camiye getirmişti. Camilerin belli bir yaşa erişmiş insanların değil her yaştan insanın mekânı ve sığınağı olduğunu söylüyordu. Çocuklar okuldan evlerine gidip kıyafetlerini değiştirdikten sonra da camiye gelirlerdi. Camideki ilk işleri ise balıkları yemlemek. Yemleme işlemi bittikten sonra vakit namazını cemaatle kılıp derslere katılmış daha sonra ise evlerinin yolunu tutmuşlardı.

Bu çalışma çocuklara havyan sevgisi aşılamıştı. Çocuklar sokakta rastladıkları hayvanlara ve evlerindeki hayvanlara artık daha fazla şefkat ve merhamet duygusuyla yaklaşmaya başlamıştı. Bu sayede çocuklar hayvanları da bir birey olarak görmüş ve çocuklar için balıklar birer arkadaşa dönüşmüştü.

Cami Kimliğine Kavuşuyor

Naci Şengün attığı adımla camiyi sosyal hayatın içine dâhil etmeyi başarmıştı. Onun sayesinde Yûsuf Dede Camii sadece namaz kılmak için insanların arada sırada uğradığı bir mekân değil ibadetlerin yapılıp sohbetlerin edildiği günün her saati gidilebilen sosyal bir mekân haline gelmişti.

Çocuklar balıklar sayesinde yeni arkadaşlıklar edinmiş camiye gelen cemaatle de birebir iletişim kurmaya başlamışlardı. Naci Şengün bu güzel gelişmeyle beraber: “Çocuklar akvaryum sayesinde camiye geldiler. Camiyi tanıdılar, cemaati tanıdılar secdeyi tanıdılar.” açıklamasını yapmıştı.

Naci Şengün sosyal hayatın gittikçe azalıp yerine sanal hayatın sunulduğu günümüzde bir yandan kolaylık sağlandığını ama diğer yandan etrafına ilgisiz, hayatı sadece sanal âlemin içinde gören bir nesilin yetiştiğine dikkat çekiyor. Gençleri özellikle de çocukları sanal hayat yerine sosyal hayatın içine çekmeye çalışıyordu.

Naci Şengün camiye yaptırdığı akvaryumla ilk adımı atmış ve çocukların gönlüne girmeyi başarmıştı. Çocuklar saflarda yavaş yavaş arttıkça cemaatte de algı değişmeye başlamıştı. Aslında olması gerekenin bu olduğunu çocuk sesi olmayan bir caminin garip kaldığını onlar da anlamıştı.

Yûsuf Dede Cami çocuklarla şenlenip bereketlenmişti. Çocuklar her gün geldikleri camide Naci hocalarını dinlerken gözlerinin içi parlıyordu. Merhameti, şefkati, büyüklere saygıyı hep beraber öğreniyorlardı.

Yûsuf Dede Cami böylece Acıbadem’in tüm çocuklarının ilgisini çeken bir mekân haline gelmişti. 2009 yılında akvaryum vesilesiyle camiyle bağını kuran çocuklar seneler geçtikçe balıkların bakımı için yerlerini başka çocuklara devretti. Fakat seneler onların camiyle aralarına hiçbir

şekilde mesafe koymadı aksine caminin öneminin farkına vardılar ve bu idrakle bağlarını daha da arttırdılar.

Naci Şengün 2009 yılında akvaryum vesilesiyle camiye gelen çocukların büyüyüp lise çağında gençler olduğunu ve camiyle bağlarını koparmadıklarını söylemişti. Ayrıca öğrencilerin okulların kutlu doğum etkinliklerinde de aktif görevler aldıklarını ve bilinçli bir şekilde görevlerini yerine getirdiklerini gururla ifade etmişti.

Naci Şengün, çocukların söylediği her cümleyi saygıyla dinlemiş ve onlara sevgiyle yaklaşarak gönüllerine girmeyi başarmıştı. Onun da ifade ettiği gibi niyet Allah rızası olunca hiçbir gayret boşa gitmemiş çocukların gönülleri camiye açılmıştı.

Şehitler Bahçesi

Naci Şengün çocuklar için camiye sadece akvaryum yaptırmayla yetinmedi. Onlara bazı hassasiyetleri kazandırmak için de yeni faaliyetler geliştirdi. “Daha başka ne yapabilirim?” diye etrafına baktı ve caminin yanında bulunan boş, çakıllı araziyi temizlemek için kolları sıvadı. Bu araziyi çocuklarla beraber düzenleyip güzel bir bahçe haline getirdi ve bu bahçede domates, salatalık, roka, soğan gibi sebzeler yetiştirmeye başladılar.

Bahçeyi 18 Mart tarihinde çocuklarla düzenlemeye başladıkları için bahçeye “Şehitler Bahçesi” ismini verdiler. Çocuklar bahçede yetiştirdikleri sebzeleri site sakinlerine dağıtıp karşılığında şehitlerin ruhu için bir Fatihâ ve üç İhlâs suresi okumalarını istiyor. Böylece çocukların site sakinleriyle iletişimleri artarken toprakla bağları da güçlenmiş oluyor. 18 Mart 2014 tarihinde çocuklarla oluşturdukları bahçenin bu ismi taşımasının sebebini Naci Şengün şöyle ifade etti: “İstedik ki şehitlerimizi haftanın ya da yılın bir günü değil her gün hatırlayalım. İstedik ki canlarını bu ülke için feda eden şehitlerimizi ruhaniyetlerini sürekli edelim. Bir farkındalık ve bir sorumluluk olması amacıyla bahçeyi yaptık.”

Akla düşen bir fikir ve ardı ardına iyiliğe açılan kapılar… Naci Şengün bu düşüncelerle çıktığı yolda sağlam adımlarla yürümeye başladı ve her gün çocuklara yeni bir şeyler öğretmek için gönlündeki tüm iyi fikirleri uygulamaya çalıştı. Bunu yaparken de çocukları hayata dâhil ederek yaşayarak öğrenmelerini sağladı.

 

Naci Şengün

Peygamber Efendimizin İslam’ı tatbikinde mekânların inşasından önce, gönüllerin inşasına değer verdiğini görürüz. Biz de buradan hareketle çocuklarımızın kalplerine girerek onların camide hem eğlenmelerini hem de öğrenmelerini sağlamaya çalıştık.

Her çocuğun hayalidir bir akvaryuma sahip olmak. Balıklarla muhabbet edip onların sorumluluğunu almak.

Peki, bu akvaryum camide olsa çocukların ilgisi nasıl olurdu?

Kulağa biraz imkânsız gibi gelse de böyle bir akvaryum yapıldı ve hatta bu fikir başka camilere de ilham kaynağı oldu. Üsküdar Yûsuf Dede Camii imam hatibi Naci Şengün çocukların sesinin ve neşesinin camide de olması gerektiğini düşündüğünden hiç vakit kaybetmeden harekete geçti ve “camide akvaryum” adıyla çok güzel bir projeye imza attı.

Alışveriş Merkezindeki Akvaryum

Hafta sonları Naci Şengün’ün çocukları için dört gözle beklenen vakitlerdi. Pazar günleri ailece alışveriş merkezine gidip orada vakit geçirmeyi çok severlerdi. Özellikle oradaki bir akvaryum çocukların dikkatlerini çekmişti ve akvaryumun başından saatlerce ayrılmazlardı. Bu durum haftalarca sürdü. Yine bir hafta sonu çocuklar, babalarını çekiştire çekiştire alışveriş merkezine götürdüler ve alışveriş merkezindeki akvaryuma koşup saatlerce balıklara baktılar. Çocukların akvaryuma olan heyecanı ve sevgisi Naci Şengün’e ilham kaynağı oldu ve bir süre sonra “Camide de akvaryum olsa nasıl olur?” diye düşünmeye başladı.

Naci Şengün akvaryum fikrinin çıkış noktasını şu şekilde ifade etmişti: “Bu çalışmanın çıkış noktası kendi çocuklarım olmuştur. Onlar her pazar geldiğinde bir alışveriş merkezine gitmek isterler. Orada bulunan bir akvaryum onların dikkatini çeker. Ben de bu akvaryumdan camide de olsa oraya da böyle beni çekiştirerek gelir misiniz diye sordum onlar da evet evet dediler.”

Çocuklarının bu isteğinin üzerine çalışmalara başladı. Onun gönüller yapan peygamberi örnek aldığını söylemiş “Peygamber Efendimizin İslam’ı tatbikinde mekânların inşasından önce, gönüllerin inşasına değer verdiğini görürüz. Biz de buradan hareketle çocuklarımızın kalplerine girerek onların camide hem eğlenmelerini hem de öğrenmelerini sağlamaya çalıştık.” ifadesini kullanmıştı.

Camide Akvaryum

2009 yılında Yûsuf Dede Camii’nde tadilat çalışmalarına başlanmıştı. Naci Şengün de bu tadilat sırasında devasa bir akvaryumun camiye yerleştirilmesini sağladı. Naci Şengün’e göre camideki duvarların onarılması, avizelerin değişmesi camiyi güzelleştirirdi. Fakat camiyi daha güzel bir hale çocuklar getirebilirdi. Bu da ancak camide onlar için bir alan olduğunda mümkün olacaktı. Naci Şengün bunu başardı ve tüm çocukların hayali olan rengârenk balıklarla dolu akvaryumu camiye yaptırıp onların kalplerine dokundu. Böylece camiyi çocukların ilgisini çekebilecek bir mekân haline getirdi.

Çocuklar En Çok Camiye Yakışır

Çocuklar camideki akvaryumu gördüklerinde çok sevinmiş ve camide akvaryum olduğu kulaktan kulağa yayılmıştı. Kısa bir süre sonra akvaryumu görmeye gelen çocuklarla cami dolup taştı. Çocuklar sayesinde cami gün geçtikçe renklenmişti ve çocukların kimi tek başına, kimi arkadaşıyla balıkları görmek için camiye gitmişti.

Naci Şengün akvaryumu görmeye gelen çocukların her birine bir balık emanet etti. Çocukların her biri kendi balığına isim koydu. Yıldız, Boncuk, Pembe, Şirin… Balıklara konulan isimlerden sadece birkaçı. Çocuklar, sahibi oldukları balığın yemlenmesinden hastalanmasına kadar her ihtiyacıyla ilgilendi. Naci Şengün’e göre bu durum onların sorumluluk duygusunu geliştiriyor ve doğa bilinci ve sevgisini, merhamet ve koruma hissini küçük yaşlarda kazanmış oluyorlar.

Çocuklar, normalde bir arada göremeyecekleri onlarca balığı evlerinin hemen yanındaki camide görmekten memnun ve mutlu olmuştu. Balıklarıyla bir görev bilinciyle ilgilenip yem saatlerini aksatmamaya çalışmış ve onları sahiplenmişlerdi. Bu sebeple de her gün camiye uğruyorlardı. Naci Şengün bu sayede çocukları sadece yaz tatillerinde değil okul zamanlarında da camiye getirmişti. Camilerin belli bir yaşa erişmiş insanların değil her yaştan insanın mekânı ve sığınağı olduğunu söylüyordu. Çocuklar okuldan evlerine gidip kıyafetlerini değiştirdikten sonra da camiye gelirlerdi. Camideki ilk işleri ise balıkları yemlemek. Yemleme işlemi bittikten sonra vakit namazını cemaatle kılıp derslere katılmış daha sonra ise evlerinin yolunu tutmuşlardı.

Bu çalışma çocuklara havyan sevgisi aşılamıştı. Çocuklar sokakta rastladıkları hayvanlara ve evlerindeki hayvanlara artık daha fazla şefkat ve merhamet duygusuyla yaklaşmaya başlamıştı. Bu sayede çocuklar hayvanları da bir birey olarak görmüş ve çocuklar için balıklar birer arkadaşa dönüşmüştü.

Cami Kimliğine Kavuşuyor

Naci Şengün attığı adımla camiyi sosyal hayatın içine dâhil etmeyi başarmıştı. Onun sayesinde Yûsuf Dede Camii sadece namaz kılmak için insanların arada sırada uğradığı bir mekân değil ibadetlerin yapılıp sohbetlerin edildiği günün her saati gidilebilen sosyal bir mekân haline gelmişti.

Çocuklar balıklar sayesinde yeni arkadaşlıklar edinmiş camiye gelen cemaatle de birebir iletişim kurmaya başlamışlardı. Naci Şengün bu güzel gelişmeyle beraber: “Çocuklar akvaryum sayesinde camiye geldiler. Camiyi tanıdılar, cemaati tanıdılar secdeyi tanıdılar.” açıklamasını yapmıştı.

Naci Şengün sosyal hayatın gittikçe azalıp yerine sanal hayatın sunulduğu günümüzde bir yandan kolaylık sağlandığını ama diğer yandan etrafına ilgisiz, hayatı sadece sanal âlemin içinde gören bir nesilin yetiştiğine dikkat çekiyor. Gençleri özellikle de çocukları sanal hayat yerine sosyal hayatın içine çekmeye çalışıyordu.

Naci Şengün camiye yaptırdığı akvaryumla ilk adımı atmış ve çocukların gönlüne girmeyi başarmıştı. Çocuklar saflarda yavaş yavaş arttıkça cemaatte de algı değişmeye başlamıştı. Aslında olması gerekenin bu olduğunu çocuk sesi olmayan bir caminin garip kaldığını onlar da anlamıştı.

Yûsuf Dede Cami çocuklarla şenlenip bereketlenmişti. Çocuklar her gün geldikleri camide Naci hocalarını dinlerken gözlerinin içi parlıyordu. Merhameti, şefkati, büyüklere saygıyı hep beraber öğreniyorlardı.

Yûsuf Dede Cami böylece Acıbadem’in tüm çocuklarının ilgisini çeken bir mekân haline gelmişti. 2009 yılında akvaryum vesilesiyle camiyle bağını kuran çocuklar seneler geçtikçe balıkların bakımı için yerlerini başka çocuklara devretti. Fakat seneler onların camiyle aralarına hiçbir

şekilde mesafe koymadı aksine caminin öneminin farkına vardılar ve bu idrakle bağlarını daha da arttırdılar.

Naci Şengün 2009 yılında akvaryum vesilesiyle camiye gelen çocukların büyüyüp lise çağında gençler olduğunu ve camiyle bağlarını koparmadıklarını söylemişti. Ayrıca öğrencilerin okulların kutlu doğum etkinliklerinde de aktif görevler aldıklarını ve bilinçli bir şekilde görevlerini yerine getirdiklerini gururla ifade etmişti.

Naci Şengün, çocukların söylediği her cümleyi saygıyla dinlemiş ve onlara sevgiyle yaklaşarak gönüllerine girmeyi başarmıştı. Onun da ifade ettiği gibi niyet Allah rızası olunca hiçbir gayret boşa gitmemiş çocukların gönülleri camiye açılmıştı.

Şehitler Bahçesi

Naci Şengün çocuklar için camiye sadece akvaryum yaptırmayla yetinmedi. Onlara bazı hassasiyetleri kazandırmak için de yeni faaliyetler geliştirdi. “Daha başka ne yapabilirim?” diye etrafına baktı ve caminin yanında bulunan boş, çakıllı araziyi temizlemek için kolları sıvadı. Bu araziyi çocuklarla beraber düzenleyip güzel bir bahçe haline getirdi ve bu bahçede domates, salatalık, roka, soğan gibi sebzeler yetiştirmeye başladılar.

Bahçeyi 18 Mart tarihinde çocuklarla düzenlemeye başladıkları için bahçeye “Şehitler Bahçesi” ismini verdiler. Çocuklar bahçede yetiştirdikleri sebzeleri site sakinlerine dağıtıp karşılığında şehitlerin ruhu için bir Fatihâ ve üç İhlâs suresi okumalarını istiyor. Böylece çocukların site sakinleriyle iletişimleri artarken toprakla bağları da güçlenmiş oluyor. 18 Mart 2014 tarihinde çocuklarla oluşturdukları bahçenin bu ismi taşımasının sebebini Naci Şengün şöyle ifade etti: “İstedik ki şehitlerimizi haftanın ya da yılın bir günü değil her gün hatırlayalım. İstedik ki canlarını bu ülke için feda eden şehitlerimizi ruhaniyetlerini sürekli edelim. Bir farkındalık ve bir sorumluluk olması amacıyla bahçeyi yaptık.”

Akla düşen bir fikir ve ardı ardına iyiliğe açılan kapılar… Naci Şengün bu düşüncelerle çıktığı yolda sağlam adımlarla yürümeye başladı ve her gün çocuklara yeni bir şeyler öğretmek için gönlündeki tüm iyi fikirleri uygulamaya çalıştı. Bunu yaparken de çocukları hayata dâhil ederek yaşayarak öğrenmelerini sağladı.

 

Comments are closed.